Παρασκευή, Σεπτέμβριος 04, 2009

Η Μπετόβεργα (new version..)


Μικρή μπετόβεργα της απαξίωσης
Κάνε την υπέρβαση
Γίνε η μπεκάτσα των ονείρων
Στο μυθικό υπόβαθρο της επιθυμίας μου


Απο την ανέκδοτη συλλογή της Ποιήτριας * Υλικά οικοδομών *

Τρίτη, Νοέμβριος 13, 2007

The End


Δήμιε του έρωτα

Ανέβασε με στο ικρίωμα

Κι άφησε με να πέσω μόνη μου

Ως εδώ λοιπόν

Δίνω το τέλος που του άξιζε (του έρωτα εννοώ..)

Πάνω σε μια αγχόνη αγχωμένη

Που σαν ανοίξει η καταπακτή

Θα έρθει η ώρα να την κάνω αρπαχτή



Ποίημα πιστοποιημένο κατά ISO 9000

Τετάρτη, Οκτώβριος 10, 2007


Είναι δικό μου…..

Παρασκευή, Σεπτέμβριος 28, 2007

Νυχτερινή διαδρομή...




Αναστατωμένη ξύπνησα
Και πήρα τους δρόμους να σε βρω
Ψάχνω ψάχνω μα δεν είσαι εδώ
Μπαίνω στο τρόλεϊ
Και βλέπω αυτόν
Κοκκινίζω
Φτερουγίζω
Σκύβω το κεφάλι
Και δεν τολμώ να σηκώσω το βλέμμα μου
Ο κόσμος πολύς
Τον χάνω από μπροστά μου
Μα τον νιώθω πίσω μου
Μ αγγίζει …είναι σκληρός
Χτύποι καρδιάς 160
Κλείνω τα μάτια
Ξέρω μας κοιτούν
Δεν με νοιάζει
Το μόνο που θα θελα να ξέρω
Είναι αν μπήκε…..
Κι έμεινα μόνη να βλέπω το τέρμα της διαδρομής

Δευτέρα, Σεπτέμβριος 17, 2007

Της Βροχής το όνειρο

Ανασαίνω
Νομίζω ότι ζω ακόμα
Όλα μπροστά μου άσπρα
Σηκώνω το βλέμμα μου και ναι
Σε βλέπω με φτερά στην πλάτη
Προσπαθώ να σε διακρίνω
Και ναι …είσαι εσύ
Ήρθες πάλι αγγελοπρόσωπε
Κι η καρδιά μου φτερούγισε
Μέσα στην μαύρη προσμονή
Της αδάμαστης μελαγχολίας μου
Σήκωσέ με με τα φτερά σου
Μαδημένη κότα των ονείρων μου
Και πέταξε με στη χώρα που πάντα βρέχει
Κάτω από την ομπρέλα μου
Θα είμαι μόνο εγώ

Πέμπτη, Αύγουστος 02, 2007

Στον Αφέντη

Αφέντη της ψυχής και του μυαλού μου
Μάζεψε του αέρηδες από τα μαλλιά μου
Και πρόσταξε το κορμί μου

Θα είμαι υπάκουη σε εσένα
Σκλάβα της θέλησης σου
Πιόνι των επιθυμιών σου

Αφέντη του αγέρα
Γητευτή των ονείρων μου
Ξεσκλάβωσε τη φλόγα μου

Τετάρτη, Ιούνιος 27, 2007

Η κάψα





Κάψα καλοκαιρινή
Μ άνεμο λίβα στα πανιά μου
Κι ένα ναύτη να κουνάει το μαντήλι
Φύκια κι ανεμώνες στην πλώρη του
Αχινούς και σκουριασμένες βίδες στη πρύμνη


Kαίει καίει σου φώναζα
Μα δεν με άκουγες
Θα σε κάψω μου φώναζες
Και γέλαγες μανιασμένα
Μου καψες τα σωθικά
Μανιασμένε πυρπολητή της απόλαυσης
Και έμεινα μόνη να μαζεύω τα αποκαΐδια

Locations of visitors to this page